Body2Mind is de missie van Henny van den Berk en AnneMarijke Burgers. Hun doel? Samen met jou op zoek gaan naar jouw pad, onder het motto: een gezonde geest in een gezond lichaam. Het liefst buiten, in de natuur – want daar vind je vaak de meeste antwoorden.

Body2Mind

Henny van den Berk

‘Ik heb warme herinneringen aan mijn jeugd in het Limburgse land. Toen ik mijn diploma’s op zak had en een aantal baantjes had gehad, ben ik bij het Korps Mariniers beland. Na wat omzwervingen over de wereld en verschillende missies werd ik gevraagd om collega’s te begeleiden die van uitzendingen terugkeerden. Op die manier konden we eventuele mentale problemen al in een vroeg stadium ontdekken, en snel een passende behandeling starten. Dat begeleiden ging me goed af.

Toen ik vijftig werd, mocht ik de dienst verlaten. Maar dat is te vroeg om achter de geraniums te gaan zitten. Daarom besloot ik een aantal atletiekdiploma’s te behalen, waarmee ik bij de Veenendaalse Ateliek Vereniging (VAV) aan de slag kon als trainer. Daar kwam ik erachter dat als iemand fysiek aan de arbeid gaat, de emotionele drempel lager wordt. Je komt tot andere gesprekken dan alleen over hardlopen of het weer. Het begeleiden kwam dus weer om de hoek kijken.

Naar aanleiding van mijn ervaringen bij VAV ben ik me gaan verdiepen in het professioneel begeleiden van mensen. Niet alleen op fysiek, maar ook op mentaal vlak. Een aantal opleidingen en cursussen later heb ik in 2009 Body2Mind opgericht, en tijdens een gezellige barbecue bij VAV kwam ik een paar jaar later AnneMarijke tegen. We raakten in gesprek, en al snel werd ons duidelijk dat we wat betreft het begeleiden van mensen op dezelfde frequentie zaten. Daardoor is Body2Mind geworden wat het nu is.’

AnneMarijke Burgers

‘Ik ben een boerendochter in hart en nieren, en ook ik heb veel fijne, warme herinneringen aan mijn jeugd. De warmte van de koeien in de stal, door het weiland racen op onze pony’s, hutten bouwen en eindeloos verstoppertje spelen met de buurkinderen. Maar ook: eindeloos met m’n vriendinnetje in de hooiberg liggen en naar de voorbijdrijvende wolken staren, terwijl we de grote en kleine perikelen van het leven bespraken. Mindful zonder dat we het wisten.

Door het boerenleven leerde ik al jong om mijn verantwoordelijkheid dragen. De koeien moesten immers ook gemolken worden als mijn vader ziek was. Ik leerde ook dat je pas kunt oogsten als je gezaaid hebt, en dat zaad alleen ontkiemt en groeit als het water en mest krijgt. En dat je het onkruid op zijn tijd moet weghalen. Zie je de parallel met een mensenleven?

Ik leerde dat buiten bezig zijn goed is voor lichaam en geest. Sjouwen met kruiwagens en emmers met biks, over hekken klimmen, over slootjes springen – ik voelde me gezond en fit en daardoor vol energie.

Op mijn achttiende moest ik kiezen: een studie om de boerderij voort te zetten, of een sociale studie. Ik koos voor het laatste: inrichtingswerk, wat tegenwoordig onder sociaal-pedagogische hulpverlening valt. Na mijn studie ben ik in de volwassen psychiatrie gaan werken – eerst in de kliniek bij een grote psychiatrische instelling, later in een ambulant team. En nog steeds is werken met mensen mijn grootste passie.’